بخش ۱۵
هوش مصنوعی: شخصی زشت‌رو فردی را می‌بیند که از گناهانش توبه می‌کند و طلب نجات از آتش دوزخ دارد. او به او می‌گوید که با این چهره چرا می‌خواهد دوزخ را نجات دهد، زیرا چهره‌اش خود ناپسند است و او لیاقت عذاب را دارد. بر اساس این شعر، این شخص به این نتیجه می‌رسد که بهتر است به جای نگرانی از آتش دوزخ، خود را در آتش بیندازند، چون برآورده کردن نیاز به رهایی از درد هم مستحق نیست.
شخصی زشت رویی را دید که از گناهان استغفار می کرد و نجات از آتش دوزخ می طلبید گفت: ای دوست بدین روی چرا بر دوزخ بخیلی می کنی و آن را از آتش دریغ می داری؟
هوش مصنوعی: شخصی به فردی با ظاهری ناپسند برخورد کرد که از گناهان خود توبه میکرد و درخواست نجات از آتش جهنم داشت. او به شوخی گفت: ای دوست، با این چهره چرا میخواهی خود را از آتش جهنم نجات دهی و در واقع آن را از آتش محروم میکنی؟
چون نبینی تو روی خود زان روبر کسان ناخوش است نی بر تو
هوش مصنوعی: اگر تو به چهرهی خود توجه نکنی، دیدن چهرهی کسان دیگر برایت خوشایند نخواهد بود.
گر بدین رو در آتشت فکنندحیف بر آتش است نی بر تو
هوش مصنوعی: اگر به خاطر این وضعیت تو را در آتش بیندازند، این آتش است که متأسف است، نه تو.