بخش ۲۲
هوش مصنوعی: خلیفه در حال خوردن مایده‌ای با یک اعرابی بود که مویی در لقمه‌اش پیدا شد. خلیفه از او خواست که موی را دور کند. اعرابی پاسخ داد که اگر کسی به اندازه‌ای در لقمه‌اش دقت کند که متوجه موی شود، دیگر نمی‌تواند از طعام بخورد و از آنجا خوراک را کنار گذاشت و قسم خورد که دیگر با خلیفه غذا نخورد. این داستان به اهمیت ملاحظه و احترام به میهمان اشاره دارد و می‌گوید که برای میزبان بهتر است که از روی محبت و احترام، از میهمان مراقبت کند تا او احساس ناراحتی نکند.
خلیفه با اعرابیی از مایده طعام می خورد، در آن اثنا نظرش بر لقمه وی افتاد، مویی به چشم وی درآمد، گفت: ای اعرابی موی را از لقمه خود دور کن!
هوش مصنوعی: خلیفه همراه یک بدوی (اعرابی) مشغول خوردن غذا بود. در حین غذا خوردن، چشمش به لقمه آن بدوی افتاد و متوجه شد که مویی در لقمه‌اش وجود دارد. بنابراین به او گفت: ای بدوی، موی موجود در لقمهات را کنار بگذار!
اعرابی گفت: بر مایده کسی که چندان در لقمه خورنده نگرد که موی را بیند طعام نتوان خورد و دست از طعام باز کشید و سوگند خورد که دیگر بر مایده وی طعام نخورد.
هوش مصنوعی: یک عرب گفت: بر کسی که چندان در لقمه‌اش غرق میشود که حتی نمی‌تواند موی خود را ببیند، نمیتوان غذا خورد و به همین دلیل از غذا خوردن دست کشید و قسم خورد که دیگر هیچگاه از خوراک او استفاده نکند.
چو میزبان بنهد خوان مکرمت آن بهکه از ملاحظه میهمان کنار کند
هوش مصنوعی: زمانی که میزبان سفرهی کرامتش را میگسترد، بهتر است که از توجه به مهمان و نیازهای او غافل نشود و خود را کنار نگذارد.
نه آن که بر سر خوان لقمه لقمه او رابه زیر چشم ببیند به دل شمار کند
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که کسی که در کنار سفره نشسته و لقمهها را میخورد، نمی‌تواند به درستی ارزش آنچه در دل دارد را درک کند و فقط به ظاهر نگاه میکند. به عبارت دیگر، شایستگی و ارزش واقعی چیزها فراتر از آنچه که در سطح دیده میشود، است.