بخش ۴۷
هوش مصنوعی: شاعری شعری را خواند و بعد از اتمام گفت که این شعر را در خلوت گفته است. دیگران تأیید کردند که او راست می‌گوید و از آن شعر بویی به مشام می‌رسد. سپس اشاره به این می‌شود که آثار او از عمق یا صفای دریا آمده است و به بینی صاحب ذوق نسیمی رسیده که نشان‌دهنده منبع آن شعر است.
شاعری بر فاضلی شعری خواند، چون به اتمام رساند گفت: این را در خلا جا گفته ام. فرمود که والله راست می گویی از این بوی آن می آید!
هوش مصنوعی: شاعری شعری را بر فردی فاضل خواند و پس از اتمام شعر گفت: من این را در خلأ گفتهام. فرد فاضل با تصدیق گفت: به خداوند، تو راست میگویی؛ از این شعر، بوی آن احساس می‌شود!
سخنور مگو گو که اشعار اوز بحر کدر یا صفا آمده ست
هوش مصنوعی: سخنران، نیازی به گفتن نیست که اشعارش از دریای تیره یا زلال سرچشمه میگیرند.
زند صاحب ذوق را بر مشامنسیمی که آن از کجا آمده ست
هوش مصنوعی: نسیم دلپذیری به مشام صاحب ذوقی می‌رسد که منشأ آن مشخص نیست.