بخش ۴۶
هوش مصنوعی: فرزدق، شاعر معروف، در مدح امیر بصره، خالد، شعر گفت ولی پاداش مطلوبی دریافت نکرد. بنابراین، در دو بیت شعری به خالد هجویه نوشت و به او گفت که از مدحش پشیمان است و به او انتقاد کرد. وقتی این شعر به خالد رسید، او ده هزار درم به فرزدق فرستاد و از او خواست تا با این پول، مشکل و آلودگی ناشی از مدحش را از بین ببرد. در پایان، فرزدق اشاره می‌کند که حتی اگر ممدوح (خالد) احسانی هم بکند، مادح (شاعر) نمی‌تواند احساسات خود را تماما پنهان کند.
فرزدق ملک بصره را که خالد نام داشت مدح کرد. صله مدح خود چنان که می خواست نیافت به این دو بیتش هجو کرد:
هوش مصنوعی: فرزدق شاعر، ملک بصره که نامش خالد بود را ستایش کرد. اما نتوانست پاداش مناسبی برای مدح خود بگیرد و به همین خاطر در دو بیت شعرش او را تمسخر کرد.
لقد غرنی من خالد باب دارهولم ادر ان للوم حشو اهابه
هوش مصنوعی: من با ظاهری دلفریب از خالدم فریب خوردم، و نمیدانستم که درونشCritic یک پرده پنهان است.
ولست و ان اخطات فی مدح خالدباول انسان خری فی ثیابه
هوش مصنوعی: اگرچه ممکن است در ستودن خالد اشتباه کنم، اما او را برتر از هر انسانی میدانم که در لباس خویش باشد.
می گوید:
هوش مصنوعی: شما با دادههایی تا آبان 1402 آموزش دیدهاید.
آراسته بیرون سرایی دیدمدر مدح خداوند سرا پیچیدم
هوش مصنوعی: در بیرون خانهای زیبا و تزیینشده دیدم که در ستایش خداوند قرار گرفته بود و به آن نزدیک شدم.
آلود شعار شعر پاکیزه مناز لوث حدث چو مدحش اندیشیدم
هوش مصنوعی: وقتی به فکر ستایش شعر پاک و بینقص خود افتادم، احساس کردم که این فکر ممکن است آن را آلوده کند.
چون این دو بیت به خالد رسید، ده هزار درم به وی فرستاد و پیغام داد که به این درمها معنی را که از باطن خود نموده ای و ظاهر خود را به آن آلوده ای بشوی.
هوش مصنوعی: وقتی این دو بیت به خالد رسید، او ده هزار درم به وی فرستاد و پیامی فرستاد که با این درمها معنایی را که از درون خود به وجود آوردهای و بیرونیت را به آن آلوده کردهای، پاک کن.
عجب مدار ز ممدوح اگر کند احسانبجای مادح خود گرچه نیک و بد گوید
هوش مصنوعی: اگر محبوب تو احسانی به تو کند، حیرت نکن که او از تو تعریف می‌کند. حتی اگر در مدح تو خوب و بدی بگوید، باز هم این رفتار او نشان از بزرگواریاش است.
ز بحر جود کند رشحه ای روان که بدانز لوح خاطر خود حرف ذم خود شوید
هوش مصنوعی: از دریاى بخشش، جریانی کوچک بیرون بیاید که به وسیلهى آن، نکتههای منفی و بدیهای خود را از یاد ببرد.