بخش ۱۲ - عبدالواسع جبلی
هوش مصنوعی: عبدالواسع جبلی، رحمت الله علیه، شخصیتی فاضل و شاعر ماهر بوده که به هر دو زبان عربی و فارسی شعر سروده است. او قصیده‌ای معروف دارد که هیچ‌کس نتوانسته به خوبی به آن پاسخ دهد. در این قصیده، او معشوقه‌اش را توصیف می‌کند و می‌گوید که در این دنیا هیچ کسی به زیبایی او نیست. او از چشمان معشوقه‌اش نیز یاد می‌کند و احساساتی چون شوق و غم را در شعرهایش به تصویر می‌کشد.
عبدالواسع جبلی - رحمة الله علیه، وی فاضل کامل و شاعری ماهر بوده به هر دو زبان تازی و فارسی سخن گفته و اتفاق است که هیچ کس از عهده جواب قصیده مشهور وی که مطلعش این است چنانچه می باید بیرون نیامده است:
هوش مصنوعی: عبدالواسع جبلی، رحمت خدا بر او باد، فردی عالم و شاعری ماهر بوده است که به هر دو زبان عربی و فارسی شعر سروده و جالب این که هیچ کس نتوانسته به خوبی به شعر معروف او که نخستین بیتش چنین است، پاسخ دهد.
که دارد چون تو معشوقی نگار و چابک و دلبر
هوش مصنوعی: تو مانند یک معشوق زیبا و دلربا، با ظرافت و شادی در حرکاتت میدرخشی.
و در مفتتح بعضی قصاید گفته:
هوش مصنوعی: در آغاز برخی از شعرها گفته شده است:
در دهر نیست از تو دلفروزتر نگاردر شهر نیست از تو جگر سوزتر پسر
هوش مصنوعی: در این دنیا هیچ کس به زیبایی تو نیست و در این شهر هیچ کسی نیست که به اندازه تو دل سوز و داغی داشته باشد.
تا کرده ام به لاله سیراب تو نگاهتا کرده ام به نرگس پرخواب تو نظر
هوش مصنوعی: همچنان که به لالهی سرسبز تو نگاه میکنم، به نرگس خوابآلودهات نیز مینگرم.
گاهی چو لاله ام وصالت شکفته رویگاهی چو نرگسم ز فراقت فکنده سر
هوش مصنوعی: من گاهی همچون لالهای هستم که در کنار تو شکفته و سرزندهام و گاهی همچون نرگسی هستم که از دوری تو، سر به زیر میافکنم و اندوهگین میشوم.