بخش ۱۳ - ادیب صابر ترمذی - جامی

ادیب صابر ترمذی - رحمة الله علیه، وی شاعری فصیح و فاضلی لبیب بوده و اشعار وی را لطافتی کامل و ملاحتی تمام حاصل است، و افاضل به تقدم وی معترفند چنان که انوری وی را بر خود ترجیح نهاده آنجا که در قطعه ای تعداد کمالات خود می کند و در آن می گوید:

این همه بگذار با شعر مجرد آمدمچون سنایی هستم آخر گر نه همچون صابرم

و از جمله سخنان وی است این چند بیت:

ای روی تو چون خلد و لب تو چو سلسبیلبر خلد و سلسبیل تو جان و دلم سبیل

در طاعت هوای تو آمد دلم از آنکاز طاعت است یافتن خلد و سلسبیل

ناهید پیش طلعت تو کی دهد فروغخورشید نزد خدمت تو کی بود جمیل

بغداد حسن و مصر جمالی و چشم منبغداد را چو دجله بود مصر را چو نیل

از بار رنج هجر تو قدم شده کمانوز زخم دست عشق تو خدم شده چو نیل

و از جمله اشعار وی است این قطعه:

دوات ای پسر آلت دولت استبدو دولت تند را رام کن

چو خواهی که دولت کنی از دواتالف را ز پیوند تا لام کن