بخش ۱۵ - رشید وطواط
هوش مصنوعی: رشید وطواط، شاعر مشهور ماوراء النهر، در زمان خود از برجسته‌ترین شاعران و استاد شعرا بود. او کتابی به نام "حدایق السحر" در زمینه صنایع شعر تألیف کرده است. در یکی از اشعارش به وزیری می‌گوید که او را مدح کند تا مشمول عطا شود و در دو رباعی به احساسات عمیق خود نسبت به معشوقش اشاره می‌کند. او از گذراندن زندگی بدون معشوق خود سخن می‌گوید و بر اهمیت عشق و ارتباط عاطفی تأکید می‌کند. در نهایت، او بین دیدن و معشوقش تمایزی قائل نمی‌شود، به طوری که نسبت به هر کدام به یک شکل احساس می‌کند.
رشید وطواط - رحمه الله تعالی، وی از شعرای ماوراء النهر است در وقت خود استاد شعرا و مقدم و پیشوای آن طبقه بود، و کتاب حدایق السحر در صنایع شعر تصنیف اوست و در مخاطبه بعضی از وزرا می گوید:
هوش مصنوعی: رشید وطواط، رحمت خدا بر او، یکی از شعرای ماوراء النهر بود و در زمان خود به عنوان استاد شعرای دیگر شناخته میشد. او پیشرو و پیشوای این گروه از شاعران بود. کتاب "حدایق السحر" که در زمینه صنایع شعری نوشته شده، اثر اوست. همچنین در مکاتبهای با برخی وزرا به بیان نکات شعری پرداخته است.
تو وزیری و مدح گوی تو مندست من بی عطا روا بینی
هوش مصنوعی: تو در مقام وزیر هستی و من تو را ستایش میکنم، اما بدون بخشش حتی به من دست نمیزنی.
تو وزارت به من گذار و مرامدحتی گوی تا عطا بینی
هوش مصنوعی: به من مقام وزارت بده و از من تعریف و تمجید کن تا تو هم پاداش و بخشش را تجربه کنی.
و این دو رباعی نیز از زاده طبع وی است:
هوش مصنوعی: این دو رباعی نیز حاصل خلاقیت اوست.
بر یاد تو بی تو این جهان گذرانبگذاشتم ای ماه تو از بی خبران
هوش مصنوعی: به یاد تو و دوریات، این دنیا را بیتو سپری کردم، ای ماه، تو که از حال ما خبر نداری.
دست از همه شستم و نشستم به کرانچون بی تو گذشت بگذرد بی دگران
هوش مصنوعی: از همه چیز دست کشیدم و در گوشهای نشستم. حالا که تو نیستی، بگذار دیگران هم بروند و بگذرانند.
چشمی دارم همه پر از صورت دوستبا دیده مرا خوش است چون دوست در اوست
هوش مصنوعی: من چشمی دارم که پر از تصویر دوست است و این برای من خوشایند است، چرا که دوست در این چشم من جلوهگر است.
از دیده و دوست فرق کردن نه نکوستیا اوست به جای دیده یا دیده هموست
هوش مصنوعی: فرق گذاشتن بین دیده و دوست کار خوبی نیست، چراکه ممکن است او به جای دیده باشد یا اینکه خود دیده همان او باشد.