غزل شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عمیق و درد ناشی از جدایی و longing اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که در روز وصال، آرامش جامعه و جان در خود نمی‌یابد، زیرا اندیشه‌های پر از غم و درد جدایی به سراغش می‌آیند. همچنین به زیبایی و فریبایی زلیخا اشاره دارد و نشان می‌دهد که او از حسرت یعقوب و آرزوی او برای کنعان بی‌خبر است. به طور کلی، شعر به تضاد بین عشق و جدایی می‌پردازد.
روز وصلم به تن آرام نباشد جان راکه دمادم کند اندیشه شب هجران را
هوش مصنوعی: روز ملاقات من، آرامش تن من نمیتواند باشد، زیرا هر لحظه افکارم درباره شب جدایی و دوری، جانم را مشغول می‌کند.
آه اگر عشوه گری‌های زلیخا سازدغافل از حسرت یعقوب مه کنعان را
هوش مصنوعی: ای کاش که جذبههای زلیخا باعث نشود که یعقوب، پدرش مه کنعان، در حسرت بماند.