غزل شمارهٔ ۷۳
هوش مصنوعی: این شعر درباره لذت بردن از زیبایی‌های طبیعت و عشق است. شاعر در وصف زیبایی‌های گل و لاله، و حال و هوای عاشقانه‌اش صحبت می‌کند. او تمایل دارد در کنار معشوقش در میان گل‌ها بنشیند و از لذت‌های زندگی بهره‌مند شود. بلبل با صدای نغمه‌اش از زیبایی‌های معشوق می‌خواند و شاعر از دلبرش خواسته که با یک بوسه، او را خوشحال کند. در نهایت، شاعر به دعای خود برای معشوق اشاره دارد و نشان می‌دهد که عشق او همیشه ادامه دارد.
خوش آنکه نشینیم میان گل و لالهماه و تو به کف شیشه و در دست پیاله
هوش مصنوعی: خوشحال کننده است که در کنار گل‌ها و لالهها نشسته و ماه را ببینیم، در حالی که تو شیشهای در دست داری و یک پیاله هم به دست دیگر.
در طرف چمن ساقی دوران می عشرتدر ساغر گل کرده و پیمانهٔ لاله
هوش مصنوعی: در کنار چمن، ساقی مشغول بادهنوشی است و در جامش گل‌ها و لالههایی را به تصویر کشیده است.
بر سرو و سمن لؤلؤ تر ریخته بارانبر لاله و گل در و گهر بیخته ژاله
هوش مصنوعی: باران مثل مروارید بر درختان سرو و سمن میبارد و بر لالهها و گل‌ها، شبنم و زیبایی میپاشد.
وز شوق رخ و قامت تو پیش گل و سروبلبل کند افغان به چمن فاخته ناله
هوش مصنوعی: به خاطر عشق به چهره و قامت تو، بلبل در میان گل و سرو به ناله و آوازی دلنشین در چمن میپردازد. فاخته نیز به شکایت و ناله میافتد.
ای دلبر گلچهره که مشاطهٔ صنعتبالای گل از سنبل تر بسته کلاله
هوش مصنوعی: ای محبوب زیبا، تو مانند گلی هستی که آرایشگر مهارت خود را در آن به کار برده و برایش زینتی زیبا آماده کرده است.
آهنگ چمن کن که به کف بهر تو داردگل ساغر و نرگس قدح و لاله پیاله
هوش مصنوعی: ای دل، خوشیها و زیبایی‌های چمن را فراموش نکن که برای تو گلهای زیبا و شاداب، نرگسهایی در دست و لالههایی به عنوان جام وجود دارد.
عید است و به عیدی چه شود گر به من زاریک بوسه کنی زان لب جان بخش حواله
هوش مصنوعی: عید فرامیرسد و چه اتفاقی میافتد اگر تو، با حال زارم، یک بوسه از آن لبهای جاننوازت به من بدهی؟
گفتی چه بود کار تو هاتف همهٔ عمرهر روز دعا گوی توام من همه ساله
هوش مصنوعی: گفتی در طول عمرم چه کاری انجام دادهام، در جواب میگویم که من هر روز برای تو دعا میکنم و این کار من در تمام سالها ادامه داشته است.