غزل شمارهٔ ۷۶
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت‌ها از غم و دلتنگی ناشی از جدایی از محبوبش سخن می‌گوید. او دلشکسته و خسته است و از تنهایی رنج می‌برد. دلش به خاطر محبوبش می‌شکند و لحظاتی را به یاد او سپری می‌کند. احساسات عمیق او، نظیر افسردگی و عدم تفاهم، در ارتباط با جدایی و دلتنگی، به خوبی به تصویر کشیده شده است. شاعر همچنین به زیبایی و لطافت معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که دلش به شدت به او وابسته است. به طور کلی، متن بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و درد جدایی است.
رفتی و دارم ای پسر بی تو دل شکسته‌ایجسمی و جسم لاغری جانی و جان خسته‌ای
هوش مصنوعی: وقتی رفتی، دلم به شدت شکسته شد. بدنی دارم که ضعیف و ناتوان است و روحی که خسته و بیقرار است.
می‌شکنی دل کسان ای پسر آه اگر شبیسر زند آه آتشین از دل دلشکسته‌ای
هوش مصنوعی: اگر شبی دلت بشکند و از دل داغدارت آهی آتشین برآید، دلهای زیادی را می‌شکنی، ای پسر.
منتظرم به کنج غم گریه‌کنان نشانده‌ایخود به کنار مدعی خنده زنان نشسته‌ای
هوش مصنوعی: من در گوشهای در حال گریه و غم به انتظار تو نشستهام، در حالی که تو در کنار کسی که من را مدعی میدانی، با خنده و شادی نشسته‌ای.
زان دو کمند عنبرین تا نروم ز کوی توسلسله‌ای به پای دل بسته و سخت بسته‌ای
هوش مصنوعی: از آن دو کمند خوشبو، تا زمانی که از کوی تو نروم، رشتهای به پای دلم بسته و محکم بستهام.
غنچه لطیف خندد و پسته ولی چو آن دهنلب نگشوده غنچه‌ای خنده نکرده پسته‌ای
هوش مصنوعی: غنچه‌ای نرم و زیبا میخندد، اما پسته‌ای که هنوز پوستش را باز نکرده، مانند غنچه‌ای است که هنوز نخورده و نمیتواند بخندد.
خون جگر خورد یقین هر که چو هاتفش بودکوکب نامساعدی طالع ناخجسته‌ای
هوش مصنوعی: هر کسی که مانند هاتفش با ستارهای نامساعد و طالع بد مواجه شود، به طور حتم رنج و درد زیادی را تحمل خواهد کرد.