رباعی شمارهٔ ۱۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از معشوق خواسته است که بازگردد و به حال او در کوی عشقش توجه کند. او از درد جدایی رنج میبرد و چهرهاش از اندوه زرد شده است. او در جستجوی درمانی برای دردش از مرگ است و به حال خود به عنوان بیمار و رنجور نگاه میکند.
باز آی و به کوی فرقتم فرد نگروز درد فراق چهرهام زرد نگر
هوش مصنوعی: برگرد و در کوچهام به چهره من نگاه کن، ببین چگونه از درد جدایی، رنگم زرد شده است.
از مرگ دوای درد خود میطلبمبیمار نگر دوانگر درد نگر
هوش مصنوعی: من از مرگ به عنوان درمانی برای دردم کمک میخواهم. ای بیمار، به من نگاه کن و ببین که چگونه درد به من غالب شده است.