رباعی شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: در این شعر، گوینده به شنوندگان اشاره می‌کند و می‌گوید که صحبت‌ها و ویژگی‌های طرف مقابل برای او بسیار شگفت‌انگیز و دلنشین است. اگر غیر از زیبایی کلام و صورت او چیزی بشنود یا ببیند، انگار که گوش و چشمش از نعمت الهی محروم شده‌اند. در واقع، او تنها به زیبایی و صحبت‌های معشوق خود توجه دارد و بقیه چیزها برایش بی‌معناست.
ای مستمعان را ز حدیث تو سروروی دیدهٔ صاحب نظران را ز تو نور
هوش مصنوعی: ای شنوندگان، داستان تو برای ما شادی و خوشحالی به ارمغان میآورد و دیدگان اهل نظر و خرد را روشن میسازد.
جز حرف و رخت گر شنوم ور بینمگوشم کر باد الهی و چشمم کور
هوش مصنوعی: اگر جز سخن و چهرهات چیزی بشنوم یا ببینم، خدایا گوشم کر و چشمم کور باد.