رباعی شمارهٔ ۲۳
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به زیبایی‌های طبیعت در فصل بهار اشاره می‌کند و می‌گوید که زمین پر از گل و سبزه شده است. اما از سوی دیگر، او از غم و خار در دل خود به خاطر دوری محبوبش صحبت می‌کند. در واقع، در دل او به خاطر جدایی از محبوب، درد و خار وجود دارد، ولی زیبایی محبوبش در چشمان دوستانش همچنان گل است.
اکنون که زمین شد ز بهاران همه گلصحرا همه سبزه کوهساران همه گل
هوش مصنوعی: اکنون که با آمدن بهار، زمین پر از گل و گیاه شده است، دشتها و کوهها همه سرسبز و گلباران هستند.
از فرقت توست در دل ما همه خاروز طلعت تو به چشم یاران همه گل
هوش مصنوعی: شکستگی و درد دوری تو در دل ما مانند خار است و زیبایی چهرهات در نگاه دوستان مانند گل میدرخشد.