رباعی شمارهٔ ۲۴
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار از خستگی و دلسردی خود از زندگی و بیدادهای زمانه صحبت میکند. او میگوید که با وجود جوانی، احساس پیری و زوال کرده و به نوعی از زندگی خود ناامید شده است.
از جور بتی ز عمر خود سیر شدموز بیدادش ز عمر دلگیر شدم
هوش مصنوعی: از ظلم و ستم یک معشوق، از زندگی خسته و ناراحت شدهام و از بیعدالتی او، دلم پر از غصه و ناراحتی است.
از تازه جوانی که به پیری برسدناکرده جوانی به جهان پیر شدم
هوش مصنوعی: من در سن جوانی به پیری رسیدهام، بدون اینکه از لذتهای جوانی استفاده کنم و به این دنیای بزرگ قدم بگذارم.