رباعی شمارهٔ ۳۲
هوش مصنوعی: این شعر به این موضوع می‌پردازد که تلاش‌های فردی در زندگی ممکن است به نتایج مطلوب نرسد و مشکلاتی که همه انسان‌ها با آن روبه‌رو هستند، ناشی از عوامل غیرقابل کنترل و آسمانی است. شاعر به تضاد میان زمین و آسمان اشاره می‌کند و بر بی‌ثمری تلاش‌های انسانی در برابر سختی‌های زندگی تأکید می‌کند، که در نهایت منجر به دیدن دنیای غم‌انگیز و آلودگی می‌شود.
بر روی زمین نه کار یک کس دلخواهکار همه کس ز آسمان ناله و آه
هوش مصنوعی: روی زمین هیچ کسی به تنهایی نمیتواند به خواستهاش برسد، بلکه کار همگان با هم در ارتباط است؛ و از آسمان، فقط ناله و آه میرسد.
کاری چو زمین و آسمان نگشایندبس دیدن خاک تیره و دود سیاه
هوش مصنوعی: هرگز نمیتوان به عمق مسایل زندگی پی برد و واقعیتهای بزرگ را درک کرد، وقتی که تنها به چیزهای سطحی و عمیق نشدن در آنها بسنده کنیم و فقط شاهد زشتیها و نازیباییها باشیم.