رباعی شمارهٔ ۳۴
هوش مصنوعی: این شعر به انتقاد از کسانی می‌پردازد که به زیردستان خود توجه نمی‌کنند. شاعر می‌گوید ای رئیسی که به زیردستان نان نمی‌دهی، تو جان‌ها را می‌گیری و در عوض جان‌ها را چیزی نمی‌دهی. از تو شرم باد که زیردستان ضعیف برای تو جان می‌دهند، اما تو حتی نانی به آنها نمی‌دهی.
ای خواجه که نان به زیردستان ندهیجان گیری و نان در عوض جان ندهی
هوش مصنوعی: ای آقای بزرگوار، اگر به زیر دستان خود کمک نرسانی و نان به آنها ندهی، نمیتوانی انتظار داشته باشی که آنها جان خود را در راه تو فدا کنند.
شرمت بادا که زیردستان ضعیفاز بهر تو جان دهند و تو نان ندهی
هوش مصنوعی: شرم تو باد اگر افرادی که از تو پایینتر هستند، به خاطر تو جان خود را به خطر بیندازند و تو حتی نان آنها را هم تامین نکنی.