رباعی شمارهٔ ۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به فاصله و جدایی بین خود و محبوبش اشاره می‌کند. او با کنایه می‌گوید که وصل محبوب کجا و او در دوری کجا است. همچنین به تضاد بین احساساتش و حالت پروانه‌ای که در آتش می‌سوزد، اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که هرچند تلخی فاصله را تحمل می‌کند، ولی عشق و علاقه‌اش به محبوب او را به شدت آزار می‌دهد.
وصلِ تو کجا و منِ مهجور کجا؟دردانه کجا، حوصلهٔ مور کجا؟
هوش مصنوعی: ارتباط نزدیک و بینظیر تو کجا و من که در تنهایی و دوری از تو هستم کجا؟ تو که گنجشک زیبا و باارزشی هستی، من که مانند موری بدون حوصله و بیتابی هستم کجا؟
هرچند ز سوختن ندارم باکیپروانه کجا و آتشِ طور کجا؟
هوش مصنوعی: هر چند که من از سوختن نگران نیستم، اما مقایسه ما بین وضعیت پروانه و آتش کوه طور بسیار متفاوت است.