رباعی شمارهٔ ۱۰
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از خداوند درخواست میکند که به خاطر خطاها و گناهان انسانها، آنها را از رحمت و لطف خود محروم نکند. او به غنای خدا و نیازمندی خود اشاره میکند و از خدا میخواهد که انسانها را به چیزی جز خودشان محتاج نسازد.
یارب مکن از لطف پریشان ما راهرچند که هست جُرم و عصیان ما را
هوش مصنوعی: ای خدا، لطف خود را از ما دریغ نکن، هرچند که ما گناهکار و نافرمان هستیم.
ذاتِ تو غنی بوده و ما محتاجیممحتاج به غیرِ خود مگردان ما را
هوش مصنوعی: تو خود بینیاز هستی و ما نیازمند. ما را به غیر از خودت نیازمند نکن.