رباعی شمارهٔ ۱۱
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به دو مکان مقدس اشاره می‌کند: دیر و کعبه. او می‌گوید اگر ما را در دیر (مکان عبادت غیر محمدی) بگذاری یا در مسیر کعبه (مکان عبادت اسلامی) برانی، اینها همه بخشی از وجود ما هستند. اما خوشا به حال کسی که از خویشتن رها شود و به دیار حقیقت دست یابد.
گر بر درِ دیر می‌نشانی ما راگر در رهِ کعبه می‌دوانی ما را
هوش مصنوعی: اگر ما را در آستانهی میخانه بنشانی، یا اینکه در مسیر کعبه به دنبال خود بکشانی،
اینها همگی لازمهٔ هستی ماستخوش آن که ز خویش وارهانی ما را
هوش مصنوعی: اینها همه اجزای ضروری وجود ما هستند، اما خوب است که از خودخواهی رها شوی و خود را از این قید آزاد کنی.