رباعی شمارهٔ ۲۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به رابطه عمیق خود با احساسات و قدرت‌های درونی‌اش اشاره می‌کند. او می‌گوید که آن نیرویی که باعث سرزندگی و آرامش اوست، به نوعی مرتبط با روح و جانش است. وقتی که عشق یا احساسات عمیقش را ابراز می‌کند، زندگی‌اش تحت تأثیر قرار می‌گیرد و این پیوند برایش اهمیت زیادی دارد.
آن رشته که قوّتِ روان‌ست مراآرامشِ جانِ ناتوان‌ست مرا
هوش مصنوعی: رشتهای که نیروی روح من است، به من آرامش و راحتی میدهد، همانطور که جان ضعیف من به آن نیاز دارد.
بر لب چو کشی جان کشدم از پی آنپیوند چو با رشتهٔ جان‌ست مرا
هوش مصنوعی: وقتی که به لب میرسد، جانم را میکشم به خاطر آن پیوند، چون این پیوند با جان من گره خورده است.