رباعی شمارهٔ ۳۵
هوش مصنوعی: این شعر به تمجید از ذات و صفات خداوند اشاره دارد و بیان می‌کند که خداوند از هر عیبی پاک است و نام‌های او نمایانگر اسرار غیبی هستند. شاعر از خداوند تمنا می‌کند که به او رحم کند زیرا عمر و توانش در حال به هدر رفتن است و او نه پیامبر نوح است و نه ایوب که بتواند به راحتی مشکلات را تحمل کند.
ای ذات و صفاتِ تو مبرّا ز عیوبیک نام ز اسماءِ تو علامِ غیوب
هوش مصنوعی: تو ای ذات و صفات که از عیوب دوری، نامی از نام‌های تو نشانهی چیزهای پنهان و پنهان شده است.
رحم آر که عمر و طاقتم رفت به بادنه نوح بود نام مرا نه ایوب
هوش مصنوعی: مرا رحمت کن که عمر و توانم به هدر رفته است. نه من نوح هستم که در سختیها صبر کنم، نه ایوب که به مشکلات طاقت بیاورم.