رباعی شمارهٔ ۳۷
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش اشاره می‌کند. او می‌گوید که تا زمانی که زلف و چهره معشوقه در اوج خود است، دل او در کنار او قرار دارد، و روزی ممکن است ببیند که دلش به خاطر عشق او به شدت دچار دلتنگی و اسارت شده است. حلقه‌ای از عشق او به گردن دارد و به شدت به او وابسته است.
تا زلفِ تو شاه گشت و رخسارِ تو تختافکند دلم برابرِ تختِ تو رخت
هوش مصنوعی: زمانی که موهای تو به شکلی زیبا و درخشان شد و چهرهی تو چون تختی باشکوه جلوه کرد، دلم در برابر آن تخت تو به حالت سجده درآمد.
روزی بینی مرا شده کشتهٔ بختحلقم شده در حلقهٔ سیمینِ تو سخت
هوش مصنوعی: روزی تو را خواهی دید که من به خاطر بخت و تقدیرم به سختی به دام محبتت افتادهام، و زنجیر عشق تو گردنم را محاصره کرده است.