رباعی شمارهٔ ۳۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به احساس درد و رنجی که ناشی از محبت و وابستگی به محبوب است، اشاره دارد. او می‌گوید که دل بی‌پناهش از این درد می‌سوزد و انگار این درد از روزگار به او منتقل شده و به پای محبوبش گره خورده است. به طور کلی، ابیات بیانگر عمق احساسات و رنج‌های عاشقانه هستند.
تا پای تو رنجه گشت و با درد بساختمسکین دلِ رنجورِ من از درد گداخت
هوش مصنوعی: تا زمانی که پای تو خسته و دلتنگ شد و با درد زندگی کرد، دل زجر کشیده من از درد به شدت رنج برد.
گویا که ز روزگار دردی دارداین درد که در پای تو خود را انداخت
هوش مصنوعی: به نظر میرسد این درد که در پای تو ظاهر شده، به نوعی ناشی از سختیها و مشکلات زمانه است.