رباعی شمارهٔ ۶۴
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق و دلبستگی عمیق شاعر به معشوق است. شاعر می‌گوید که یاد معشوق همواره در دل او حضور دارد و عشق او مانند یک سودای دایمی در دلش جا گرفته است. همچنین اشاره می‌کند که هیچ چیز نمی‌تواند او را از بندگی و محبت معشوق خارج کند، چون عشق و حیات او در دل او نقش بسته است.
یاد تو شب و روز قرین دل ماستسودای دلت گوشه‌نشین دل ماست
هوش مصنوعی: یاد تو همیشه در ذهن و دل ما حضور دارد و آرزوی تو در گوشهای از دل ما جا دارد.
از حلقهٔ بندگیت بیرون نرودتا نقش حیات در نگین دل ماست
هوش مصنوعی: هرگز از بندگی شما خارج نشویم تا زمانی که زندگی و عشق ما در دلمان نقش بسته است.