رباعی شمارهٔ ۶۶
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق انسانی می‌پردازد و تفاوت بین جنت و دوزخ را توصیف می‌کند. دوزخ به آتش درون می‌ماند و جنت نمایانگر ارزش‌های مطلوب دل است. شاعر از دل می‌خواهد که از بهشت و دوزخ رها باشد و با وجود درد و رنجی که دارد، خوشحال باشد چون آن درد، یادآور یار قدیمی و عزیزش است.
دوزخ شرری ز آتش سینهٔ ماستجنت اثری زین دل گنجینهٔ ماست
هوش مصنوعی: آتش جهنم ناشی از آتش درون ماست و بهشت نشانهای از گنجینهٔ دل ماست.
فارغ ز بهشت و دوزخ ای دل خوش باشبا دردِ غمش، که یار دیرینهٔ ماست
هوش مصنوعی: ای دل، از بهشت و جهنم دلگیر نباش و با دردهایش شاد باش، زیرا او دوست قدیمی ماست.