رباعی شمارهٔ ۶۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به معصیت و گناه انسان‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که هرچند گناهان مردم بسیار زیاد و وسیع هستند، اما در مقابل رحمت و عنایت خداوند مانند یک برگ گیاه کوچک و ناچیز است. و در نهایت، با اطمینان می‌گوید که رحمت و بخشش خداوند همچون دریاست و بر گناهان غلبه می‌کند.
عصیان خلایق ارچه صحرا صحراستدر پیش عنایت تو یک برگ گیاست
هوش مصنوعی: هرچند که نافرمانی مردم به اندازه بزرگی صحراست، اما در برابر لطف و توجه تو، مانند یک برگ گیاه کوچک میباشد.
هرچند گناه ماست کشتی کشتیغم نیست که رحمت تو دریا دریاست
هوش مصنوعی: اگرچه ما گناهکاریم و دلمان پر از غم است، اما نگران نباشیم چون رحمت تو همچون دریا وسیع است و همهچیز را در بر میگیرد.