تناجی
ابوسعید ابوالخیر

رباعی شمارهٔ ۷۹

نقاش رُخت ز طعن‌ها آسوده‌ستکز هر چه تمام‌تر بود، بنموده‌ست
رخسار و لبت چنان که باید بوده‌ستگویی که کسی به آرزو فرموده‌ست