رباعی شمارهٔ ۱۰۰
هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم ناپایداری جهان و آفرینش آن اشاره دارد. جهان مانند یک بازی نرد است که در آن برد و باخت وجود دارد. نرد دی از روی کم‌فکری یا بی‌ملاحظگی در حال حرکت است و زندگی در این دنیا مانند کعبه‌ای است که به‌راحتی می‌توان آن را برداشت و دوباره انداخت. در واقع، زندگی ادامه دارد و تغییرات مداوم را تجربه می‌کنیم.
نردیست جهان که بردنش باختنستنرّادیِ او به نقش کم ساختنست
هوش مصنوعی: دنیا مانند بازی نرد است که در آن پیروزی به معنای باختن است و اگر کسی در این بازی با دقت کمتر عمل کند، ممکن است دچار فراموشی و اشتباه شود.
دنیا به مثل چو کعبتینِ نردستبرداشتنش برای انداختنست
هوش مصنوعی: دنیا مانند یک تاس است که در دست ماست و هدف از بازی کردن با آن، انداختن و رقم زدن سرنوشتهاست.