رباعی شمارهٔ ۱۲۴
هوش مصنوعی: این بیت نغز بیانگر این است که عشق و زیبایی معشوق، دل را مشغول کرده و غم و اندیشه درباره‌ی دنیا و طبیعت (باغ‌ها و خرمن‌ها) برای عاشقان معنایی ندارد. آنها در عالم تجرید و خلوص‌اند و تنها غم آنها، حقیقت بزرگ «لا اله الا الله» یا همان یگانگی خداوند است.
ای خواجه ترا غم جمال ماهستاندیشهٔ باغ و راغ و خرمن گاهست
هوش مصنوعی: ای آقا، تو در غم زیبایی ماه قرار داری، در حالی که به فکر باغ و کشت و برداشت محصول هستی.
ما سوختگان عالم تجریدیمما را غم لا اله الا اللهست
هوش مصنوعی: ما در دنیای معنوی و مجرد زندگی میکنیم و تنها چیزی که ما را میآزارد، غم و اندوه مربوط به مفهوم یگانهپرستی است.