رباعی شمارهٔ ۱۲۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دوستش میگوید که زیبایی و خوبی او باعث شده است که برایش سختیها را تحمل کند. او به دیگران اشاره میکند که اگر بهشت میخواهند، باید بدانند که همراهی با دوست خوب، بهشتی واقعی است.
ای دوست ای دوست ای دوست ای دوستجور تو از آن کشم که روی تو نکوست
هوش مصنوعی: ای دوست، من دچار درد و رنجی هستم که ناشی از زیبایی و نیکی روی توست.
مردم گویند بهشت خواهی یا دوستای بیخبران بهشت با دوست نکوست
هوش مصنوعی: مردم میگویند که آیا بهشت را میخواهی یا دوست را؟ ای نادانان، بهشت واقعی در کنار دوست خوب است.