رباعی شمارهٔ ۱۲۷
هوش مصنوعی: این شعر بیان می‌کند که هیچ چیز بدون رسیدن به زمان مناسب و تحقق وعده‌ها فایده‌ای ندارد. هر یاری که وجود دارد، بی‌فایده است تا زمانی که وقتش برسد. همچنین، تا زمانی که زحمات و سختی‌های زمستان کشیده نشود، زیبایی و شکوفایی به زندگی نخواهد آمد. به عبارتی دیگر، برای رسیدن به نتایج خوب و خوشایند، باید صبر و تحمل کرد.
تا در نرسد وعدهٔ هر کار که هستسودی ندهد یاری هر یار که هست
هوش مصنوعی: تا زمانی که به زمان مشخصی که برای انجام کارها تعیین شده نرسیم، هیچ کمکی از هیچ دوستی سودمند نخواهد بود.
تا زحمت سرمای زمستان نکشدپر گل نشود دامن هر خار که هست
هوش مصنوعی: برای اینکه گلها در دامن زمین برویند و زیبا شوند، باید سرمای سخت زمستان را تحمل کنند. این به این معنی است که بدون زحمت و سختی، زیبایی و شکوفایی حاصل نخواهد شد. هر خار نیز در کنار این گلها وجود دارد، که نشاندهنده چالشها و مشکلاتی است که باید بر آنها غلبه کرد.