رباعی شمارهٔ ۱۳۱
هوش مصنوعی: این شعر به احساس عمیق عشق و درد ناشی از آن اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که تمام وجودش در اشک و اندوه غرق شده و در عشق معشوقش، حتی بدون جسم هم باید زندگی کند. او از پوچی و بی‌اثری خود می‌گوید و اینکه به شدت درگیر عشق شده و دیگر جایی برای عاشق بودن ندارد؛ چون خود را معشوق احساس می‌کند.
جسمم همه اشک گشت و چشمم بگریستدر عشق تو بی جسم همی باید زیست
هوش مصنوعی: بدن من پر از اشک شده و چشمانم به خاطر عشق تو گریه می‌کند. در عشق تو، حتی اگر بیبدن باشم، باید زندگی کنم.
از من اثری نماند این عشق ز چیستچون من همه معشوق شدم عاشق کیست
هوش مصنوعی: عشق چنان مرا دچار خود کرده که دیگر هیچ نشانی از من باقی نمانده است. اکنون که خودم به مجذوبی تبدیل شدهام، دیگر نمیدانم عاشق واقعی کیست.