رباعی شمارهٔ ۱۴۴
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به این نکته اشاره می‌کند که کسی که رازی در دل ندارد، یا آن را فاش می‌کند، در واقع زنده و شاداب است؛ اما کسی که در درون خود راز دارد، احساس زنده بودن نمی‌کند. او همچنین به وجود دردی در وجود انسان‌ها اشاره دارد که ظاهراً بی‌دردی است، ولی در واقع نوعی درد عمیق و بدون درمان است.
در سینه کسی که راز پنهانش نیستچون زنده نماید او ولی جانش نیست
هوش مصنوعی: در دل کسی که رازهای درونش را پنهان نمی‌کند، زندگی و نشاط وجود دارد، اما او در واقع روحش زنده نیست.
رو درد طلب که علتت بی‌دردیستدردیست که هیچگونه درمانش نیست
هوش مصنوعی: برای رسیدن به حقیقت و درک عمیقتر، باید به درد و رنجی که زندگی به ما میدهد توجه کنیم. این درد، نشانهای از بیدرمانی است که در واقع خود میتواند درد بزرگتری باشد.