رباعی شمارهٔ ۱۴۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از تنهایی و عدم همراهی در مسیر زندگی شکایت میکند. او احساس میکند که در دلش اسرار و رازهای زیادی وجود دارد، اما هیچکس نیست که آنها را درک کند و محرم راز او باشد.
دردا که درین سوز و گدازم کس نیستهمراه درین راه درازم کس نیست
هوش مصنوعی: متأسفانه در این سوز و گداز، هیچکس در کنارم نیست و در این مسیر طولانی، هیچ همراهی ندارم.
در قعر دلم جواهر راز بسیستاما چه کنم محرم رازم کس نیست
هوش مصنوعی: در عمق دل من گنجینهای از رازها وجود دارد، اما چه کنم که هیچ کس نیست که به این رازها پی ببرد یا آنها را درک کند.