رباعی شمارهٔ ۱۴۲
هوش مصنوعی: این شعر به ما یادآوری می‌کند که زندگی ما کوتاه و فریبنده است و نباید به آن مغرور شویم. ما تنها بخشی از هستی هستیم و در واقع همه ما مثل گرد و غبار و نسیم زودگذر هستیم. بنابراین، نباید در برابر زمان و شرایط زندگی ستم کنیم و باید از هر لحظه به درستی استفاده کنیم.
چون حاصل عمر تو فریبی و دمیستزو داد مکن گرت به هر دم ستمیست
هوش مصنوعی: به خاطر داشته باش که عمر تو گذرا و فریبنده است، پس هرگز به خاطر آن چیزی را از دست نده و اگر در هر لحظه با مشکلی مواجهی، به خود سختی نده.
مغرور مشو به خود که اصل من و توگردی و شراری و نسیمی و نمیست
هوش مصنوعی: به خودت مغرور نشو، چون من و تو در حقیقت فقط ذراتی کوچک و موقتی هستیم، مانند گرد و غبار، شعلهای زودگذر، یا نسیمی که به سرعت میگذرد.