رباعی شمارهٔ ۱۵۶
هوش مصنوعی: این شعر میگوید که شادی و خوشبختی دائمی نیستند و نمیتوان بهراحتی آنها را به دست آورد. تمام چیزهایی که در دنیا داریم، موقتی و زودگذر هستند، جز عشق و زیبایی درونی که باید آنها را حفظ کنیم.
دایم نه لوای عشرت افراشتنیستپیوسته نه تخم خرمی کاشتنیست
هوش مصنوعی: این زندگی دائم به جشن و سرور ادامه دارد و همیشه نمیتوان فقط به فکر کشت و زرع خوشحالی بود.
این داشتنیها همه بگذاشتنیستجز روشنی رو که نگه داشتنیست
هوش مصنوعی: همه چیزهایی که داریم، روزی از دست میروند و قابل نگهداری نیستند، اما تنها چیزی که میتوانیم حفظ کنیم، نور و روشنی چهرهای است که به آن عشق میورزیم.