رباعی شمارهٔ ۱۶۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از گذرانی غم‌انگیز و پر از فکرهای بیهوده صحبت می‌کند. روزها به سختی و غم سپری می‌شود و شب‌ها نیز در آرزوهای ناتمام می‌گذرد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که عمر ارزشمند انسان باید به بهترینی صرف شود، اما او تمام عمرش را به بی‌فکری و سرگردانی سپری کرده است.
روزم به غم جهان فرسوده گذشتشب در هوس بوده و نابوده گذشت
هوش مصنوعی: روزهایم به خاطر غم و اندوه دنیا گذشت، و شب‌ها در آرزویی بیفایده و نابود شده سپری شد.
عمری که ازو دمی جهانی ارزدالقصه به فکرهای بیهوده گذشت
هوش مصنوعی: عمر آدمی که تنها برای لحظهای از آن میتواند جهانی را به دست آورد، در نهایت به اندیشههای بیهوده سپری شد.