رباعی شمارهٔ ۱۶۳
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر حسرت ایام جوانی و شادی‌هایی که گذشته را برمی‌شمارد. او به یاد می‌آورد که چقدر در آن دوران شاداب و سرزنده بوده و حالا حس می‌کند که فرصت‌ها به سرعت از دست رفته‌اند، مانند آبی که از جوی می‌گذرد و او نتوانسته از آن بهره‌برداری کند.
افسوس که ایام جوانی بگذشتدوران نشاط و کامرانی بگذشت
هوش مصنوعی: نمیتوان از گذشت دوران جوانی و شادیها و لذتهای آن زمان افسوس نخورده و غمگین شد. زمان خوشیها و خوشبختیها سپری شده و دیگر برنخواهد گشت.
تشنه به کنار جوی چندان خفتمکز جوی من آب زندگانی بگذشت
هوش مصنوعی: برای مدت طولانی در کنار جوی آب دراز کشیدم و در حالی که تشنه بودم، متوجه شدم که آب زندگی از کنارم در حال گذر است.