رباعی شمارهٔ ۱۸۳
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به توصیف زیبایی رخساره یک معشوق میپردازد که همچون گل تازهای در باغ است. او به نازک و لطیف بودن این چهره اشاره میکند و میگوید که اگر فقط خیال او به چشم بیفتد، دلش را میآزارد و به دلخوشیهایش آسیب میزند.
رخسارهات ای تازه گل گلشن روحنازک بود آن قدر که هر شام و صبوح
هوش مصنوعی: صورت زیبای تو، ای گل تازه، روحی نرم و لطیف دارد که به اندازهای ظریف است که هر شام و صبح به دل مینشیند.
نزدیک به دیده گر خیالش گذرداز سایهٔ خار دیده گردد مجروح
هوش مصنوعی: اگر خیال محبوب به نزدیکی چشم برود، حتی در سایهٔ خار هم چشم به زخم خواهد نشست.