رباعی شمارهٔ ۱۸۵
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر با اشاره به درد و رنجی که او از عشق یا اشتغال به محبوب دارد، از معشوقه‌اش می‌خواهد که از او رحم کند. او می‌گوید اگر پای تو درد کند، از این درد نترس، زیرا این درد من است که بر تو تأثیر می‌گذارد و به خاطر شفاعت و رحمت تو به زمین افتاده‌ام. به نوعی، شاعر به احساسات عمیق و پیچیده‌اش در عشق اشاره می‌کند.
گر درد کند پای تو ای حور نژاداز درد بدان که هر گزت درد مباد
هوش مصنوعی: اگر پای تو ای دختر بهشتی به درد بیفتد، بدان که هیچ وقت دردی نخواهی کشید.
آن درد منست بر منش رحم آیداز بهر شفاعتم به پای تو فتاد
هوش مصنوعی: این درد من است که بر من رحم آید و به خاطر شفاعتم به پای تو افتاده است.