رباعی شمارهٔ ۱۹۲
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر بیان می‌کند که کسی که در دلش عشق به وجود می‌آید، باید به خاطر آن عشق دچار درد و رنج شود. او می‌گوید که مانند فردی که در خاک افتاده و خونین است، باید به پا خیزد و دور قاتل خود، که در اینجا نمادی از عشق است، بچرخد. این شعر به عمق و شدت احساسات عاشقانه و جراحت‌هایی که عشق به همراه دارد، اشاره می‌کند.
آن را که حدیث عشق در دل گرددباید که ز تیغ عشق بسمل گردد
هوش مصنوعی: کسی که عشق را در دلش حس کند، باید با درد و رنج عشق مواجه شود و از آن آسیب ببیند.
در خاک تپان تپان رخ آغشته به خونبرخیزد و گرد سر قاتل گردد
هوش مصنوعی: در خاکی که به خون آغشته شده، چهرهای برمیخیزد و دور گردن قاتل حلقه میزند.