رباعی شمارهٔ ۱۹۳
هوش مصنوعی: این بیتها بیانگر احساس غم و حزن شاعر هستند. شاعر میگوید که هیچکس دلی شاد و سرزنده ندارد و حتی وقتی شادیای به سمت او میآید، به محض رسیدن به کوی او، به غم تبدیل میشود. به عبارتی، محیط و شرایط شاعر به قدری غمانگیز است که شادیها نیز در آنجا به غم مبدل میشوند.
ما را نبود دلی که خرم گرددخود بر سر کوی ما طرب کم گردد
هوش مصنوعی: دل ما خوش و شاداب نیست و این باعث میشود که در کوی ما شادی و سرور کمتری دیده شود.
هر شادی عالم که به ما روی نهدچون بر سر کوی ما رسد غم گردد
هوش مصنوعی: هر خوشحالی که به سراغ ما بیاید، وقتی به محلهمان برسد، غم و اندوه بوجود خواهد آمد.