رباعی شمارهٔ ۱۹۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و تأثیر آن بر احساسات انسان اشاره می‌کند. می‌گوید که اگر دل از عشق تو پر شود، جاودانی خواهد یافت و غم به شادی تبدیل می‌شود. حتی اگر باد خاک تو را به دوزخ ببرد، عشق و زیبایی‌های تو باعث می‌شود که آتش همه چیز را نابود کند و زندگی به آب حیات بخش تبدیل شود.
دل از نظر تو جاودانی گرددغم با الم تو شادمانی گردد
هوش مصنوعی: دل انسان با دیدن تو همیشه پایدار و بینهایت شاد می‌شود و غم و درد او به شادی تبدیل میگردد.
گر باد به دوزخ برد از کوی تو خاکآتش همه آب زندگانی گردد
هوش مصنوعی: اگر باد، خاک کوی تو را به دوزخ ببرد، آتش همه چیز را خواهد سوزاند و آب زندگی به تباهی خواهد رفت.