رباعی شمارهٔ ۲۰۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از شادی و خوشحالی خود به خاطر وصال محبوب سخن می‌گوید. او به زیبایی‌های چشمان محبوب، صحبت‌های خوشایندی که از او می‌شنود و عشق به آن کسی که پا بر خاک او می‌گذارد، اشاره می‌کند. این ابیات نشان‌دهنده عشق و زیبایی احساسات است.
شادم به دمی کز آرزویت گذردخوشدل به حدیثی که ز رویت گذرد
هوش مصنوعی: من از لحظهای که آرزوی تو از سرم بگذرد شاد هستم و از شنیدن داستانی که از چهرهات بگذرد، خوشحال میشوم.
نازم به دو چشمی که به سویت نگردبوسم کف پایی که به کویت گذرد
هوش مصنوعی: من به دو چشمی که به سمت تو نمینگرد افتخار میکنم و دست بوسه میزنم به پایی که به راه تو میرود.