رباعی شمارهٔ ۲۱۶
هوش مصنوعی: این بیت‌ها به مفهوم عشق و دردهایی که با آن همراه است اشاره دارند. شاعر می‌گوید وقتی عاشق شوی، باید سختی‌ها و رنج‌ها را قبول کنی. حتی اگر به تو آسیبی برسد یا زخم بر دل داشته باشی، باید به خاطر عشق، آن دردها را تحمل کنی و به نوعی نوشیدن زهر را خوشایند بدانی. به طور کلی، عشق با تمام تلخی‌ها و چالش‌هایش، باید پذیرفته شود.
عاشق چو شوی تیغ به سر باید خوردزهری که رسد همچو شکر باید خورد
هوش مصنوعی: زمانی که عشق را تجربه میکنی، باید به خطرات و تلخیهای آن نیز تن شوی. حتی دردها و رنجهایی که در مسیر عشق به سراغت میآید، باید با قبول و صبوری بپذیری، چنانکه گویی آنها شیرین هستند.
هرچند ترا بر جگر آبی نَبُوَددریا دریا خون جگر باید خورد
هوش مصنوعی: با اینکه بر دل درد و غم تو جایی نیست، باید برای تحمل این درد، سختی و غم را به جان خرید.