رباعی شمارهٔ ۲۳۲
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از عشق و ارادت خود به معشوق سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که تمام عالم و موجودات در آرزوی وصال معشوق‌اند و جان، دل و نگاه او فقط به تماشای محبوب معطوف است. همچنین ارواح مقدس نیز به عشق او مشغولند و در تلاشند تا از حقیقت و زیبایی‌های محبوب آگاه شوند.
چرخ و مه و مهر در تمنای تواَندجان و دل و دیده در تماشای تواَند
هوش مصنوعی: خورشید، ماه و ستارگان همه در آرزوی تو هستند و جان و دل و چشم من فقط به تماشای تو مشغولند.
ارواحِ مقدسانِ عُلْوی شب و روزابجد خوانانِ لوحِ سودای تواَند
هوش مصنوعی: روحهای مقدس و بزرگان همیشه به یاد تو هستند و با ذکر و دعا از تو حمایت میکنند.