رباعی شمارهٔ ۲۵۲
هوش مصنوعی: این شعر درباره احساسات و مشکلات عاشقانه است. عشق واقعی نیاز به تواضع و فداکاری دارد، اما در مواقعی ممکن است عاشق نتواند به معشوق خود برسد و در غم فراق او به سر ببرد. حتی در شرایطی که عاشق از معشوق بوسه‌ای درخواست کند، ممکن است معشوق از آن پرهیز کند. در نهایت، شاعر به این نکته می‌پردازد که عاشق دیوانه‌ای است که نمی‌تواند از زنجیرهای عشق رها شود، و این موضوع به عواطف عمیق او اشاره دارد.
عاشق که تواضع ننماید چه کند؟شب‌ها که به کوی تو نیاید چه کند؟
هوش مصنوعی: عاشق اگر خود را پایین نیاورد و فروتنی نکند، چه کاری از دستش برمیآید؟ در شبهایی که نمی‌تواند به کوی تو بیاید، چگونه باید تحمل کند؟
گر بوسه دهد زلف تو را رنجه مشودیوانه که زنجیر نخاید چه کند؟
هوش مصنوعی: اگر موهای تو را بوسه‌ای نرم بزند، دیوانه و مجنون نشو، زیرا که زنجیر نمی‌تواند چه کار کند؟