رباعی شمارهٔ ۲۷۰
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار از شروع سفر عشق به سوی معشوق صحبت می‌کند. او در ابتدای راه فکر می‌کند که به زودی به معشوق خواهد رسید، اما با گذشت زمان متوجه می‌شود که مسیر عشق بسیار دشوار و پر از موانع است. او در ادامه با اشاره به تموج دریا، بیان می‌کند که وقتی پا در آب می‌گذارد، غرق می‌شود و راهی که فکر می‌کرد آسان است، به طور ناگهانی سخت و غیرقابل‌تحمل می‌شود.
ز اول ره عشق تو مرا سهل نمودپنداشت رسد به منزل وصل تو زود
هوش مصنوعی: از ابتدا در مسیر عشق تو، همه چیز برایم آسان به نظر میرسید؛ فکر میکردم به زودی به هدف وصال تو میرسم.
گامی دو سه رفت و راه را دریا دیدچون پای درون نهاد موجش بربود
هوش مصنوعی: شخصی چند قدمی پیش رفت و دریا را در افق مشاهده کرد. وقتی که وارد آب شد، موجها او را به عمق بردند.