رباعی شمارهٔ ۲۸۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که هیچ‌کس از سختی‌های زمانه در امان نیست و هیچ گل نیز در این دوران پژمرده نشده است. او همچنین به زیبایی وجود فردی که به دنیا آمده اشاره می‌کند و این زیبایی را نتیجه بخشش‌ها و ویژگی‌های خاصی می‌داند که خاص اوست. به عبارت دیگر، شاعر زیبایی و ویژه‌گی‌های انسان‌ها را در مقابل مشکلات زندگی قرار می‌دهد.
نه کس که ز جور دهر افسرده نبودنی گل که درین زمانه پژمرده نبود
هوش مصنوعی: نه کسی وجود دارد که از ظلم و ستم زمانه رنجیده و خسته نباشد و نه گلی هست که در این زمانه پژمرده نشده باشد.
آنرا که بیامده‌ست زیبا آمددانی که بیامده چو آورده نبود
هوش مصنوعی: آن کس که به زیبایی آمده، میدانی که زیباییاش به خاطر چیزی است که با خود آورده است.