تناجی
ابوسعید ابوالخیر

رباعی شمارهٔ ۲۹۲

گفتی که شب آیم ارچه بیگاه شودشاید که زبان خلق کوتاه شود
بر خفته کجا نهان توانی کردنکز بوی خوش تو مرده آگاه شود